In Nederland wordt het grootste deel van de zorg thuis geleverd. Niet door zorgorganisaties, maar door partners, ouders, kinderen, buren en vrienden. Dat is geen bijzaak van het zorgstelsel; het ís het zorgstelsel. Mantelzorgers, vrijwilligers en naasten leveren samen meer zorguren dan professionals ooit kunnen. 

Het nieuwe kabinet moet deze realiteit onder ogen zien. Want zonder bescherming en ondersteuning van mantelzorgers houdt geen enkel langer-thuis-beleid stand. Als zij uitvallen, valt het systeem stil.

In het coalitieakkoord genaamd ‘Aan de slag’ worden mantelzorgers erkend als ‘onmisbaar’, maar die erkenning blijft vooral bij woorden. Tegelijk vragen beleidskeuzes als langer thuis wonen en zorgzame buurten in de praktijk om méér inzet van mantelzorgers, terwijl concrete ondersteuning ontbreekt.

Lees het hele artikel op MantelzorgNL